Bağlama; Tekne, Göğüs ve Sap olmak üzere üç ana kısımdan oluşmaktadır. Tekne kısmı genelde dut ağacından yapılmaktadır. Ancak dut ağacının dışında ardıç, kestane, ceviz, gürgen gibi ağaçlardan da yapılmaktadır. Göğüs kısmı ladin ağacından, sap kısmı ise gürgen, akgürgen veya ardıç ağacından yapılmaktadır.

Sap kısmının tekneden uzak kısmı üzerinde tellerin bağlandığı Burgu adı verilen parçalar vardır. Bağlamanın akordu bu burgular kullanılarak yapılmaktadır. Sap kısmı üzerinde misina ile bağlanmış perdeler bulunmaktadır.

Bağlama üzerinde ikişerli veya üçerli guruplar halinde üç gurup tel bulunmaktadır. Bu tel gurupları değişik biçimlerde akort edilebilmektedir.

Müzik aletlerinin seslerinin ayarlanmasına genel anlamda Akort denir. Düzen kelimesi daha çok Türk halk sazları için kullanılır. Bağlamada düzen denildiğinde tellerin belli bir sisteme göre akort edilmesi akla gelir. Düzenden kasıt aslında bu değildir. Düzen, yapılan değişik akortların adıdır.

Düzenler şu durumlara göre ortaya çıkmışlardır.
1- Dizilere göre, 2- Melodik yapıya göre, 3- Seslerine göre,
4- Tavırlarına göre, 5- Çalınacak ezgiye göre, 6- Ritmik yapıya göre, 7-Bağlamanın boy ve ebadına göre, 8- Bağlamanın tel durumuna göre, 9- Yörelere göre, 10- İnsan topluluklarına göre (Boy, kavim, aşiret,vb.), 11- İcra durumuna göre, 12- Kişiye göre, 13- Ortam ve isteğe göre, 14- Diğer (çalışma, egzersiz, gösteri vb.)