| 
Diksiyonu söyle tanımlayabiliriz; Söz söylerken, duygu ve düşünceleri doğru, üslubuna uygun olarak anlatmak için sesin uyumunu, söylenişini, sözcük hecelerinin uzunluğu, kısalığı ve vurguları bakımından doğruluğu; jesti, mimiği, takınılacak tavırları yerinde ve güzel kullanma sanatıdır. Doğru bir diksiyon için gerekli iki temel koşul vardır.
Birincisi; Ses aletini doğru kullanmak. Yani konuşma için yeteri kadar havai ses yollarını kasmadan içeri almak, gereğinden fazla durak kullanmamak, durakları doğru yerde gerektiği gibi kullanmak ve sesi duyulur ve net bir hale getirmek.
İkincisi; Söz söylerken konuştuğumuz dili düzgün ve doğru söylemek için düzeltmeye çalışmak ve mimiği, jesti, tavrı yardımcı olarak kullanmak.
Kişinin iyi diksiyona sahip olması demek işitilebilir tonda, akıcı,hoşa giden monotonluktan uzak ve anlamlı konuşması demektir. Konuşma dili yani diksiyon harflerin seslendirme biçimidir. Konuşma dili hecelerden, sözcüklerden, tümcelerden oluşur.
Dilimizde ses bilgisi (fonetik) ses bilim (fonoloji)dil bilgisi, anlam•bilim fonetiğin çalışma alanlarındadır. Doğru konuşma, akıcı ses, doğru boğumlanma (artikülasyon) doğru üslup ve zengin dil haznesi ile mümkündür.
Güzel diksiyon güzel Türkçemizi sevmekle ve ona gereken önemi vermekle sağlanır. Bu da çocuklukta kazanılamamış veya yanlış bilgiler edinilmiş ise sonradan özel çaba ile sağlanır. |