İğne oyası, gereci genellikle iğne olan, iğnenin çekilmesiyle meydana gelen düğümlerin yada ilmiklerin üst üste tutturulması işlemidir.
Yapılan araştırmaların sonuçlarına göre; oya sözcüğünün başka dillerde karşılığının bulunmaması bu sanatın Türklere ve özellikle Türk kadınına özgü bir sanat olduğunu göstermektedir.
İğne oyalarında motifleri oluşturulurken renkler açık-koyu, koyu-açık olarak kullanılmaktadır. Bunun nedeni ise iki veya üç boyutlu olan oyalarda motiflerin vurgulanması ve monotonluğun kırılmasıdır.
İğne oyası yapan bireylerin araç olarak; iğne ve tığ, gereç olarak da; daha çok sentetik ip kullandıkları gözlenmiştir. İğne oyalarının uygulama alanları çeşitlilik göstermekle beraber daha çok tülbent, namaz örtüsü, oda takımlarında yaygın olarak kullanılmaktadır. El emeği göz nurunun en küçük motifine kadar yansıdığı oyalar onu dokuyan kadınların duygularının ve sanat gücünün terkibinden doğan birer sanat abidesi durumundadır.
İğne oyaları; Oda takımları, yatak örtüsü, eşarp ve başörtüsü kenarları, abajur ve pano saçakları, buluz ve gecelik yakası, mendil süslemeleri, şase ve bohça süslemelerinde, masa örtülerinde, yaka iğnesi gibi çok çeşitli alanlarla kullanılmakta ve kullanıldığı yerleri de güzelleştirmektedir.
